قاريان و حافظان قرآن نزد پيامبراسلام (ص ) و اميرمؤمنان (ع )جايگاهى والا داشتند و مورد احترام و تـشويق مادى و معنوى آن بزرگان قرار مى گرفتند.
بخشى از سيره ى آنان دراين زمينه چنين است :

1 – بخشش مجازات حافظان  

در روزگار حضرت رسول (ص ) و حضرت امیر المومنین  (ع ), دانستن فنون قرائت و حفظ قرآن به تخفيف مجازات يا بخشش آن مـى انـجـامـيـد, براى مثال مردى نزد حضرت على بن ابی طالب (ع ) آمد وبه دزدى اعتراف كرد.
حضرت پرسيد: آيا چيزى ازقرآن مى دانى ؟ پاسخ داد: آرى , سوره ى بقره را به خاطر سپرده ام .
حضرت فرمود: در مقابل اين سوره دستت رابه خودت بخشيدم و قطع نمى كنم .

 سفارش‌ها و توصيه‌هاي پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) درباره قرآن و ويژگي‌هاي منحصر به فرد قرآن باعث شد تا قرآن در سراسر زندگي مردم راه يابد، به ويژه اينكه مسلمانان در عصر پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) كتابي غير از قرآن نداشتند و قرائت و حفظ و تعليم اختصاص به آن داشت.
حفظ قرآن حتي بعد از پيدايش صنعت چاپ هم موقعيت و جايگاه خود را حفظ كرد و همواره به عنوان يك سنت و عبادت بزرگ، در ميان مسلمين مطرح بود. 

سرآغاز این مطلب را، كه به بيان قسمتي از گفتار و سفارشات دلباختگان قرآن كريم در رابطه با حفظ قرآن اختصاص يافته، مزين به دعاي ششمين امام همام شيعيان، حضرت امام جعفر صادق عليه‌السلام مي‌كنيم، كه فرمودند: اللهم فحبب الينا حسن تلاوته و حفظ آياته[1]. پروردگارا: نيكو تلاوت كردن قرآن و حفظ نمودن آياتش را محبوب ما بگردان.

بر هيچ يك از علاقه‌مندان قرآن مخفي نيست كه در سيره پيامبر اكرم و اهل بيت عليهم السلام تأكيد بر قرآن و انس و ارتباط با آن ، خصوصا تأكيد بر حفظ قرآن ، ديده مي شود ؛ به عنوان مثال حضرت ختمي مرتبت صلوات الله و سلامه عليه ، پس از يكي از جنگها ، هنگام اقامه نماز بر شهدا فرمودند كه ابتدا نماز بر شهيدي خوانده شود كه بيش از ساير شهدا ، آيات قرآن را در سينة خود دارد و او بر ديگر شهيدان مقدّم است.

 پيامبر(ص) می‌خواهند جمعی از اصحاب را به مأموريتی بفرستند. برای انتخاب مسئول آن جمع، از هر يك، مقدار محفوظات قرآنی‌شان را می‌پرسند و می‌فرمايند:
«ماذا معك من القرآن؟»«از قرآن چه مقدار حفظ هستی؟»،
هر كس جوابی می‌دهد تا اينكه حضرت به مردی می‌رسد كه از ديگران جوان‌تر است.
از او می‌پرسند و جوان می‌گويد: «من اين سوره و آن سوره و سوره بقره را حفظ هستم» پيامبر می‌فرمايند: «برو كه تو امير آنهايی»

احترام و توجه به حاملین قرآن
ارزش و بهای حافظان قرآن علاوه بر نزد خدا در میان اجتماع نیز حائز اهمیت است زیرا کسی که با قرآن مانوس است چنانکه قرآن را با تانی و توجه به معانی آن حفظ کند به مرور زمان معانی قرآن در جان و جسم او نفوذ کرده وتمامی اعمال و رفتار او را تحت تاثیر قرار می دهد . وقتی گفته می شود قرآن پاسخگوی تمامی نیازهای بشر در تمامی اعصار بوده وهست ، یعنی با تدبر در آیاتش می توان رفتارهای درست از نادرست و بایدها و نبایدها را فرا گرفت ؛ بگونه ای که ( شخص قرآنی ) تمام صفاتش خداگونه می شود .