وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلاَّ دُعاءً وَ نِداءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ

و مثل کافران (در شنیدن سخن انبیاء و درک نکردن معنای آن) چون حیوانی است که آوازش کنند و او از آن آواز (معنایی درک نکرده و) جز صدایی نشنود، کفّار هم (از شنیدن و دیدن حق) کر و گنگ و کورند، زیرا تعقل نمی‌کنند.

نظر سیَّد مفسران:
معناى آيه- و خدا داناتر است- اين است كه مثل تو اى پيامبر در دعوت كفار، مثل آن چوپانى است كه دام خود را نهيب ميزند و مثلا می‏گويد: (از رمه دور نشويد، كه طعمه گرگ مى‏گرديد)، ولى گوسفندان تنها صدايى از او مي‌شنوند و به گله بر مي‌گردند ولى‏ سخنان او را نمیفهمند)، كفار هم همين طور هستند، از فهم سخنان تو كه همه به سود ايشان است كرند و چون حرف صحيحى كه معناى درستى را افاده كند ندارند، پس لال هم هستند، و چون پيش پاى خود را نمیبينند، گويى كور هم هستند، پس كفار هيچ چيزى را نميفهمند، چون همه راه‌هاى فهم كه با چشم است يا گوش و يا زبان، برويشان بسته شده است.
ترجمه تفسير الميزان، ج‏1، ص: 636.