پروردگار متعال در سوره یوسف ضمن بیان داستانهایی از این پیامبر الهی به تدابیر آن حضرت در ماجرای تعبیر خواب اشاره میکند که سبب شد دشمنانش رسوا شوند.
از طمع پرهیز کن و به آنچه که در نزد مردم است طمع نداشته باش و طمع از مخلوق را در درون خود بمیران زیرا طمع کلید خواری و ذلت است.
امیر المومنین علی (ع) درحکمت ۷۹ نهج البلاغه بیان میکنند که حکمت در سینه منافق پایدار نمیماند و ناآرام است تا سرانجام از آن خارج شده و در سینه مؤمن، در کنار سایر حکمتها، جای گیرد.
هفت سال در بنى اسرائيل قحطى آمد، حضرت موسى عليه السلام با هفتاد هزار نفر بيرون رفتند تا دعا كنند كه باران بيايد. خداوند متعال به موسى عليه السلام وحى فرمود: موسى! چگونه اجابت كنم دعاى جمعيّتى را كه غرق در گناه هستند و گناهان بر ايشان سايه افكنده است و با خباثت باطن و غير يقين مرا مى خوانند و خود را از مجازات من ايمن مى دانند.
معما: سورههایی که حضرت محمد(ص) فرمود آن سورهها مرا پیر کرد، چیست؟
پاسخ معما : سورههای هود، واقعه، مرسلات و نبا میباشد.
معما: کدام سوره قرآن به نام یکی از فلزات است؟
پاسخ معما : «حدید» که به معنای «آهن» است
در آیه 49 سوره «ذاریات» می خوانیم: «و من کل شیء خلقنا زوجین لعلکم تذکرون؛ از هر چیز دو زوج آفریدیم شاید شما متذکر شوید».
و در آیه 36 سوره یس می فرماید: «سبحان الذی خلق الازواج کلها مما تنبت الارض و من انفسهم و مما لایعلمون؛ منزه است خدایی که تمام زوج ها را آفرید از آنچه زمین می رویاند و از خود آنها و از چیزهایی که نمی دانند»، این آیه با وضوح بیشتری گستردگی زوجیت را در گیاهان و انسان ها و اشیایی که از محدوده علم بشر بیرون است بیان می کند.
زراره می گوید نزد امام صادق علیه السّلام بودم که سخن از دوران غیبتِ امام به میان آمد و اینکه برای قائم قبل از قیام، غیبتی است که خدا با آن شیعه را امتحان می کند و بسیاری از مردم در این امتحان مردود می شوند
در زمان فرمانروایى هارون عباسى پس از شهادت امام کاظم علیه السلام، عدّه اى به فرماندهى "جلودى" كه مردى سفّاك و بیرحم بود، مأموریت یافتند به محلّه بنىهاشم در شهر مدینه منوّره حمله كنند، و تمام خانه ها را به تاراج بكشند.
جلودى براى انجام مأموریت عازم شهر مدینه شده، و با افراد خود به محلّه بنىهاشم و از جمله به خانه امام کاظم علیه السلام كه امام رضا علیه السلام در آنجا بودند یورش برده، و خانه آن حضرت را به محاصره خود در آورد.
پس از پايان جنگ دوّم جهاني، يكي از عناصر معتمد به نام «حاج مهدي بهبهاني»، از سوي دولت وقتِ عراق و نخست وزير (نوري سعيد) به محضر مرجع بزرگ شیعیان، «آيتالله سید ابوالحسن اصفهاني» رسيد و ضمن صحبت گفت : سفيركبيرانگلیس، قصد شرفيابي و تقديم پيام دولتِ متبوع خويش را به حضرتعالي دارد!
آیت الله اصفهانی،حاضر به این ديدار نشدند، اما با اصرار فراوان اطرافیان فرمودند: به يك شرط او را ميپذيرم! و آن اينكه : ديدار و گفتگو، عَلَني و در حضورِ عموم باشد!...پس از چندی ، روزِ ملاقات فرا رسيد و سفير انگلیس، با نخست وزير عراق و گروهي از وزرأ با اسكورت و تشريفاتِ بسيار، به بيتِ «آیت الله العظمی اصفهانی» وارد شدند و از سوي ديگر هم أنبوهي از شخصيّتهاي مختلف كه از سوي آن مرجع بزرگ، دعوت شده بودند گرد آمدند!
یکی از اخیار زمان به نام حاج محمدعلی فشندی تهرا نی، توفیق تشرف به خدمت حضرت بقیه الله – عجل الله تعالی فرجه – نصیبش شده و داستانهایی دارد که نمونه ای از آن را از زبان خودشان اینجا ذکر می کنیم:
همیشه بی سوادها و نادانها و جاهلها وقتی که در مقابل دانشمندها، با قدرتها، باهنرها قرار می گیرند و می بینند جامعه برای اینها احترام قائل است، نمی دانند چه بکنند، ابزار دیگری که ندارند، اگر بگویند بی سواد است، آثار علمیش را می بینند، اگر بگویند بی هنر است هنرش را دارند می بینند، اگر بگویند بی عقل است عقلش را دارند می بینند، چه بگویند؟ آخرش می گویند این دین ندارد، این کافر است، این مسلمان نیست. یک کسی درباره ابن سینا گفته بود که ابن سینا کافر است. ابن سینا این رباعی را گفت:
کفر چو منی گزاف و آسان نبود محکمتر از ایمان من ایمان نبود
در دهر یکی چو من و آن هم کافر پس در همه دهر یک مسلمان نبود
کمترین حقی که از خدای سبحان بر گردن شماست
